Family life·My own life

Ik moet helaas toegeven dat ik een verslaving heb….

 

Ik ben verslaafd!

Soms is een beetje zelfreflectie een hele opluchting. Mijn leven lang heb ik me geërgerd aan mensen met een verslaving. Of het nou roken was, drank of drugs. Ik vond er wat van. Bij drank en drugs waren er vaak omstandigheden die het verklaarden wat mij milder stemde en waardoor ik het beter kon begrijpen. Gelukkig had ik zelf geen verslaving! Iets waar ik altijd trots op was. Maar helaas als ik heel eerlijk ben, heb ik er sinds een jaar of 2 ook eentje…

Paniek paniek

Hij lijkt onschuldig maar dat is ie niet. Hij hoort bij het dagelijks leven, maar ondertussen bepaalt hij een deel van mijn leven. Als ik het niet bij me heb raak ik in paniek (ik ga nog net niet trillen). Soms kan ik mij er minder goed door concentreren. En als ik er niet mee bezig ben dan denk ik er wel aan.

Het eerste wat ik vaak doe als ik mijn handen vrij heb is het pakken! Heb je al een idee wat ik bedoel? Mijn SMARTPHONE.

Ik denk dat velen van ons zich er niet bewust van zijn dat we niet meer zonder kunnen. We willen ieder moment van de dag bereikbaar kunnen zijn, de heel dag alles kunnen checken en controleren. Van wat voor een weer wordt het tot heeft hij mijn WhatsApp wel gelezen.

 

Werken op alle uren van de dag

Het hebben van een smartphone resulteert er bij mij ook in dat ik altijd en ieder moment van de dag mijn werkmail kan checken! De nieuwsgierigheid wint het van de ratio (doe het niet, het is weekend, of doe het niet, het is bijna middennacht).

Ik ben niet alleen

Mijn studenten hebben het zelfde probleem als ik, mailen midden in de nacht, zitten tijdens de les op hun telefoon te kijken waardoor ze de helft van de uitleg missen. Maar het meest irritant is het toch wel als ze tijdens de les dingen gaan opzoeken die jij aan het vertellen bent en dan zeggen: “Maar wiki zegt iets anders”. Waarom zou je nog naar college gaan als je Wikipedia hebt! 😉

Het meest confronterend voor mezelf vond ik laatst dat ik soms meer op m’n telefoon kijk dan dat ik aandacht aan mijn baby geef. Ja oké ik ben moe van de dag, en een beetje voor je uitstaren en op zo’n beeldscherm kijken is fijn… maar als je dan dat kleine lieve koppie ziet, en die vragend naar je kijkt van wat ben jij al de hele tijd aan het doen… getver, nee dat kan niet de bedoeling zijn.

Dit moet anders 

Dus een goed nieuw voornemen: minder met mijn telefoon bezig zijn! WhatsAppjes niet meteen beantwoorden, mail alleen maar checken als de kleine op bed ligt. En als hij wakker is, dan gaat de m’n telefoon even ergens anders liggen. Het zou toch te gek zijn als ik dat ding mijn leven liet bepalen!

Herkenbaar? laat hier dan een leuk voorbeeld achter, dan voel ik me tenminste niet zo alleen 😉

Waar zijn we toch allemaal mee bezig!

 

www.carrieremamma.nl

5 gedachten over “Ik moet helaas toegeven dat ik een verslaving heb….

  1. Social Media, behalve Instagram natuurlijk, heb ik bewust er niet op staan. Moet via de computer, anders kan je wel gek worden. Ding is zelfs mijn wekker 🙂 Ik begrijp je in ieder geval helemaal en is soms een strijd. Even wandelen zonder doet me al pijn, wat als ik net dat mooie plaatje mis om te schieten…zucht..

    Liked by 1 persoon

  2. Hier ook reteverslaafd.. verschrikkelijk gewoon. Het wás zelfs zo erg dat ik tijdens het voeden van de kleine geen aandacht voor hem had maar voor dat kleine vierkante onding.. ja onding ja.. want waar ben ik in godsnaam mee bezig? Die vraag heb ik me gesteld en ja.. wat is dat confronterend maar o zo nodig. Nu al veel minder op mijn telefoon maar… alsnog eigenlijk te veel.. 🙈

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s